✏️فوجِ گنجشککان بی‌قرار، از دل شعرهایم پر می‌کشند.

✏️ شعر مأوا دادن به کلماتِ گم‌شده در دلِ فرهنگ واژه‌هاست.

✏️ شعر نقش و نگارِ روی بال‌های پروانه است تا پروازِ قشنگ‌تری را تجربه کند.

✏️ شعر چمدانِ سنگینِ احساسات دلتنگ است.

✏️ شعر عبور نرمِ رویاها در مشق‌های شب است.

✏️ شعر روشن‌ترین چراغ در سکوت ماه و ستاره است.

✏️ سنگ‌چین اجاق شعرم، با هیزم عشق همیشه روشن است..

✏️ شعر گاهی شرحِ زخم آتش است بر یک روح لطیف.

✏️ شعر یعنی واژه‌های دفترم به شوق تو بال درآورده‌اند .

✏️ شعر گاهی تیغِ خون چکان است فرو رفته در قلبِ شاعر.

مرضیه عطایی «ارغوان»

#کلید‌واژه_شعر
#چالش_۱۰۰۰_جمله