۱) اول خواب‌گردِ شبانه‌هایم شد، بعد آرام‌ آرام گهواره‌ی رویاهایم را شکست

۲) من زیرِ آوارِ واژه‌های ابرآلود شاعر شدم

۳) نگاهت رستاخیزی آشناست، دوباره زنده شدم

۴) پرپر می‌زنم به هوای تو، تمامِ دنیا را پرنده گرفته‌است

۵) نگاهت قصه‌ی مکررِ آب و آتش است

۶) آتش نامِ کوچک توست، خاکسترم می‌کنی

۷) لب‌هایت «نوتلا‌ بارِ» باشکوهِ منند

۸) کلیدِ قلبِ تو، در دستِ شاعرانگی‌های من چه می‌کند؟

۹) سیبِ کالِ تو به این‌همه آوارگی نمی‌ارزید

۱۰) حوای مدرن برای آدم «پای‌سیب» می‌پزد

مرضیه عطایی «ارغوان»