✔داستانک شماره‌ی هفتاد و نه 🔹جزیره‌ی مخوف تنهایی… صدای

آن سال‌ها که خوزستان بودیم، مسجدسلیمان در خانه های

مستاجر فروغ خانم بودن، درهمان یک سال و هفت

دیگر عاشقش نیستم. انگار هیچ خاطره‌ای هم از او

همیشه عاشق گل آفتابگردان بوده‌ام. ازهمان  کودکی که باغچه‌ی

حدود ده سال پیش، در دورانی که دخترم دنا

دخترم دنا، در کودکی، شیفته‌ی اصطلاحات و تعبیرات بود.

‌ هوا تاریک شده بود. بعد از نصب چادرها

✍🏻نامه‌ی شماره‌ی بیست و سه هوا خفه است. خاکستری‌ست.