بگو دوستم داری بگو تا کلمات آتش بگیرند شعرها

زندگی فقط دو فصل بود شعر و بوسه را

این روزها عاشقانه‌ای جز «مرا ببوس» مخملباف در مخیله‌ام

  تو صبح باش! من تمام شب‌های تاریخ را

پاییز هم کوچید باید دست دوست داشتنت را بگیرم

۱) اول خواب‌گردِ شبانه‌هایم شد، بعد آرام‌ آرام گهواره‌ی

  بوسه‌ی تو می‌کُشد مرا مرگ از هر دری

هلاهلِ تنهایی دم می‌کنم عطر تو را چنگ می‌زنم

  دورم کن از دو‌راهیِ تردید بشکن حباب شیشه‌ی

کوچه خالی شد نگاه تو ترسید پشت درخت توت