نه در پرده‌ی مه گم می‌کنم تو را

در سطرهای خالی هیچ قصه‌ای نمی‌گنجد این قصه که

هیچ راهی دور نیست با این بال‌ها که بر

با قایق کاغذی شعر من راهی مشو راه گم

به جز صدای تو آواز هیچ پرنده‌ای صبح را

مِن و مِنْ دلتنگیِ یادِ تو در باد پیچکْ‌خوابِ

  تو با آفتاب نسبتی داری دست‌های مهربان تو

    شاعرانه‌های بی تویی شعر نیست پنجره‌های رو

  خوشا به حال باد که رقصان میان بادگیر

  با تو شاعرترم لابه‌لای چین‌های دامنم پر از