. سایه ی کبود ابرا رو سرم من و

  تمام قصه ی اردیبهشت یعنی تو بهار و

  🔹امپراتوری تو در دفتر من … حال شعر

آب آتش گرفته از عطشم مثل باران بر این

ای دل عطش تازه گوارایت باد پرواز خوش معجزه

  با آه خود آیینه‌ها را آشنا کردم کوهم

  می بوسمت چنان، که جنون کارگر شود حال

  مراد من شده‌ای ای خدای  مکتب عشق بگیر

  ققنوسم و در آتش تو لانه می سازم

مباد تشنه بمیرم به وادی عشقت که ناتمام توام